۱۳۸۶ بهمن ۸, دوشنبه

خاك ِ ستري







سفيد، هستي ِ سفيد
سياه، مستي ِ سياه
و مي رسم به هستي ِ هميشه مست




ياسر
پنجاه و دو روز مانده تا پايان سال

سركش ِ كاف






خاك ريشه ي ِ درخت مي شود
آب ريشه ي ِ كوه
آتش ريشه ي ِ ابر
مرگ ريشه ي من

ريشه ام مي پويد آه، آب،
قطره قطره تاب




ياسر
سيصد و سيزدهمين روز سال

رنجور






اگر چه آينه
اما به ياسر شبيه تر از "من " است



ياسر
سي و هشتمين روز زمستان

۱۳۸۶ بهمن ۶, شنبه

ميم








از اين فاصله
دور است
ولي
هماره مي پيچد
به دست و پاي ظريفي
كه سرد مي ميرد



ياسر
ششمين روز دومين ماه چهارمين فصل سال

۱۳۸۶ دی ۳۰, یکشنبه

شرم سار








وقتي نگاه ِ روشنت از عشق مي رسد
شرم از خطوط درهم ِ چشمم كه مي چكد
اي كاش ...
اين آستان ِ حضرت خاموش و نيستي



ياسر
آخرين روز اولين ماه آخرين فصل سال

كه مرا مي خواني

گنجفه با میم... یک شب از مرگ خواستم... اسم کوچکت را بگو... تا با جان صدایت کنم... میم اسم کوچک مرگ... شمارش معکوس تا میم... تا معنی ِ میم ِ مقامر ... تا ...

گنجه ي دل نوشته ها